زبانحال حضرت امام جواد (محمد تقی) علیهالسلام قبل از شهادت
شاعر : سیدرضا مؤید
نوع شعر : مرثیه
وزن شعر : مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن
قالب شعر : غزل
از من گرفته همسر من خورد و خواب را زهـر جـفـا ز جـان و دلم برده تاب را
وای از عـناد دختر مأمون که از جـفا مـسـمـوم کـرد زاده خـیـر الـمـئاب را
تنها نه جان من که از این شعله سوختند جـان رســول و فـاطـمـه بـوتـراب را
ای آنکه الـتهـاب عـطش را شنـیـدهای بنگر به عضو عضو من این التهاب را
افکنده است شعله به جان من و هنوز از من کـند دریـغ یکی جـرعـه آب را
یا رب تو آگـهـی که بـرای بـقـای دین بر جان خـریدم این ستم بیحـساب را
جان میدهم به غربت و عطشان که خون من تـضـمـیـن کـنـد تـداوم اسـلام نـاب را
باشد ز فیض دوستی ما اگر به حـشر آسـان کـنـد خـدا به مـؤیـد حـسـاب را
|